Hüseyin Yayla huysuz-ihtiyar-3

Published on Şubat 20th, 2014 | tarafından H. Hüseyin YAYLA

9

Huysuz İhtiyar

Bizim çocuklarda inanılmaz bir hayvan sevgisi var.

Yerdeki solucanı alıp onu şefkatle öpüp koklayacak kadar hem de…

Nerede bir kedi köpek görseler peşine düşüyorlar.

Yerlerde yuvarlanırken kirlenip kirlenmedikleri ni bile düşünmüyorlar.

Veya bu tanımadığım hayvan bana zarar verir mi endişesini bile yaşamadan yaklaşabiliyorlar bir hayvana.

Bizim çocuklar hayvan delisi. Özellikle de köpekleri çok seviyorlar.

Yollarda evcil veya sokak köpeği demeden gördükleri her hayvana sarılıp öpüyorlar.

Aslında her hayvanı seviyorlar. Evde neler beslemedik ki; balık, kaplumbağa, kerevit, ördek, civciv, tavşan…

At çiftliklerine gittik, kuzu çiftliğine gittik…

Eve geçici olarak kedi de aldık, köpek de aldık ama süreklilik konusunda ilk defa bu kadar ciddi bir adım attık ve bir yavru köpek sahiplendik.

Çocuklar çok mutlu oldular ama bakımı gerçekten çok zor. Ne yapacağımızı bilemiyoruz. Bakalım, hayırlısı olur inşallah.

Hayvan barınakları ile ilgili birçok defa duyumlar almış olsam bile ilk ziyaretimizi 2 Şubat’ta gerçekleştirdik. Duyumlarımızdan yararlanarak süt, ekmek ve kasaptan bazı yiyecekler tedarik ederek Beykoz Hayvan Barınaklarına doğru yola koyulduk.

Yol üzerinde tarif aldığımız vatandaşlar “yaklaştıkça yol üzerinde köpekleri görmeye başlarsınız” dediğinde açıkçası böyle bir tablo ile karşılaşacağımızı tahmin bile etmiyordum. Yaklaştıkça gördüklerimiz karşısında şaşkınlıklarımız da artmaya başladı.

Birileri gelmiş, ormanın içerisinde hayvanlar için tahtadan ev yapmışlar, soğuktan ve yağıştan etkilenmemeleri için de üzerini naylonlarla kaplamışlar. Hatta bazılarına isim bile vermişler; “Huysuz İhtiyar”…

Nihayet barınaklara geldik ama o da ne; haber alan gelmiş neredeyse! Bir hayli kalabalık, zar zor bir park yeri bulduk.

Tablo çok güzeldi; insanlar ve hayvanlar birbirine karışmış, bir sevgi yumağı oluşturmuşlardı. Bizi güler yüzle ve sevecenlikle karşıladılar. Yüksekçe bir tezgâh masanın üzerine herkes evden getirmiş olduğu kek, börek v.b. yiyeceklerini açmış paylaşıyorlardı. Bir dilim de bize uzattılar.

Yaşanılası güzellikte bir tabloydu.

Ramazan Ölçer ile ilk defa orada karşılaştık. Beraberce  barınak dostlarımıza yiyecek verdik, sevdik, okşadık, resimler çektirdik. Gerçekten güzel bir gündü, hiç ayrılmak istemedik.

Herkes arabalarına binerken Ramazan Bey bize seslendi; “Geliyor musunuz?”.

Nereye diye sormadık bile. Bindik arabaya, devam ettik; belli ki bir etkinlik daha vardı. Hem bu güzel insanlara nereye diye sorulur mu, onlar nereye biz oraya. Sonuna kadar hem de…

Muhabbet esnasında;

Ramazan Ölçer ve arkadaşlarının sürekli olarak etkinlik yaptığını,

Huysuz İhtiyar’ın aslında Ramazan beyin çok sevdiği ama maalesef hayatını kaybetmiş eski bir (köpek) dostu olduğunu,

Bu etkinliğe onun adını verdiğini, hatta sosyal medyada bir de sayfa açtığını,

Her Pazar katılımcılarla birlikte buraya gelirken orman dostlarının her türlü ihtiyaçlarını karşılamak üzere tedarik sağladıklarını,

Velhasıl çok asil bir göreve kendilerini adadıklarını ve fedakârlıklarda bulunduklarını öğrendik.

Artık biz de onlardan biriydik. Henüz daha yolun başında olsak da sanki 40 yıllık dostmuşuz gibi hissediyoruz kendimizi. Bundan sonra mümkün olduğu her Pazar biz de oradayız.

Sizleri de bekleriz…

Facebook’ta Huysuz İhtiyar yazdığınızda karşılaşacağınız tabloda etkinliklerle ilgili her şeyi bulabilirsiniz.

Ramazan Ölçer ve arkadaşları “orman dostları” diye bahsediyor onlardan. Gerçekten de çok dostane yaklaşıyorlar size. İstedikleri sadece biraz yiyecek yanında biraz da sevgi.

Hepsi de yanınıza geliyorlar, size kendilerini sevdiriyorlar. Hatta bazen eğilip bir tanesini severken bir bakmışsınız bir diğeri de kolunuzun altından başını sokmuş “Beni de sev” diyor.

Dediğim gibi biz mümkün olduğunca her Pazar orada olacağız. Huysuz İhtiyar grubu ve orman dostları ile birlikte…

Yapabiliyorsanız siz de yapın; eşinizi, çocuğunuzu, dostlarınızı alıp oraya gelin. Sadece sevginizi getirseniz de yeter ama imkânınız varsa yiyecek, ilaç, veteriner gibi desteklere de ihtiyaç var.

Bildiğim kadarıyla Huysuz ihtiyar grubu para kabul etmiyor.

Soranlara sadece “Mamanı da al gel” diye mütevazı yaklaşsalar da aslında yapılması gereken çok şey var.

Herkesin örnek alıp orada olması dileklerimle Huysuz İhtiyar’a selam ve sevgilerimi iletmek istiyorum…

–          “Sevgiyle yaşayın”…

Tags:




Üste Git ↑